در سبزترین سرزمین سبز ایران، جایی که می شد به بکر بودن طبیعت آنجا غبطه خورد،جایی که باز شدن پنجره ای روبه وسعت دریا وجنگل کمترین زیبایی این سرزمین محسوب می شد، جایی که ستارگانش نزدیک به زمین بود و به نزدیک به ما! جایی که می شد کوچه و خیابان هایش را شمرد ، جایی که استواری کوهی سبز، شهری را در آغوش می کشید،جایی که همیشه دوست داشتم در آنجا بمانم و بمانم،رفتم.....

---